Açıklama
Geceyi Taşıyan
Geceyi omzumda taşıdım ben,
Bir ismi tekrar ederek içten.
Şehir uyurken gizliden,
Ben yandım kendi sessizliğimden.
Sebep vazgeçememekti,
Sonuç kendimden gitmekti.
Bir gölgeye tutunmaktı,
Gerçeği görmemekti.
Sabah geldi ağır ağır,
Yorgun gözlerimde karar.
Karanlık biter bir gün,
Yeter ki insan kendini duyar.
Geceyi indirdim omuzumdan,
Artık yük değil anıdan.
Bir ismi değil, kendimi taşırım,
Yürürüm sabaha adımla, gururumla.
***
Bu kitap bir aşk hikâyesi değil.
Bir diriliş hikâyesi.
Şehrin kalabalığında kendini kaybetmeden sevebilmenin,
kırıldığında dağılmadan ayağa kalkabilmenin,
susarken bile onurlu ve dirençli kalabilmenin hikâyesi.
Modern aşk hızlıdır.
Şehir yorucudur.
İnsan ise kendi içinde kayıp.
Bu sayfalarda;
kırılmanın sebebini,
dönüşmenin cesaretini,
tamamlanmanın sessiz gücünü bulacaksın.
Her şiir bir adım.
Her adım bir farkındalık.
Her farkındalık güçlü bir toparlanma.
Çünkü bazen en büyük zafer,
kendine geri dönebilmektir.
Namık Ant BENSON
Bağımsız Şair








Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.